Scène 18

De Eersteklas Rooksalon en het Dek daarboven. Tijd: 02:19.

(In de Eersteklas Rooksalon zit ANDREWS alleen. Hij heeft zijn jasje en zijn reddingsvest over een stoel gegooid, en bestudeert nu in opperste concentratie een stapel nautische ontwerpen die uitgespreid liggen op de kaarttafel. Op de schoorsteenmantel staat het perfecte schaalmodel van de Titanic. Boven, op het hellende dek, is KAPITEIN SMITH verschenen. Hij roept door een megafoon naar MURDOCH, HICHENS en ETCHES)

KAPITEIN SMITH:

Ik verklaar dit vaartuig officieel verloren! Mijne heren, u heeft uw plicht gedaan. Van nu af aan is het iedereen voor zichzelf!

(gaat af)

NR 30: “HET VISIOEN VAN MENEER ANDREWS”

ANDREWS:

NU BEGRIJP IK PAS
UIT DE BLAUWDRUK HIER
ALLE FOUTEN DIE IK HEB GEMAAKT …
HOE HET WATER DWARS
DOOR DE WAND HEEN SPUIT
OP DE PLEK WAAR DE ROMP IS GERAAKT –
NU OVERSTROOMT, ÉÉN VOOR ÉÉN,
ELK WATERDICHT RUIM
EN DE BOEG DIE ZAKT GESTAAG –
WANT DEZE TUSSENSCHOTTEN HIER
DIE MAAKTE IK VEEL TE LAAG –!
IN MIJN ONTWERP ZIJN DE SCHOTTEN
STEEDS EEN DEK TE LAAG!
IK CORRIGEER
ELK DEFECT
MET EEN STREEK VAN DE PEN, EN WAT INKT –
IEDER DETAIL
MOET PERFECT
EN IK CREËER NU EEN SCHIP DAT NIET ZINKT –

(Hij begint als een waanzinnige lijnen te corrigeren op de bouwtekening)

ANDREWS:

OPNIEUW!
HET MOET OPNIEUW!
OPNIEUW!
HET MOET OPNIEUW!

(LATIMER komt binnen)

LATIMER:

Meneer Andrews! Waarom probeert u niet weg te komen?

(ANDREWS reageert niet)

Meneer Andrews!

(Hij rent weer af)

ANDREWS:

HET SCHIP BEGINT TE ZINKEN IN DE GOLVEN
HET WATER WINT VAN DE TECHNIEK
DAAR ZAKT DE BOEG –
DE STEVEN SCHIET NAAR OMHOOG
DE MENSEN VLUCHTEN IN PANIEK
ZO´N DUIZEND MAN BEKLIMT HET DEK NAAR BOVEN
ALS BIJEN, ZWERMEND ROND EEN KORF,
HANGT MEN DAAR
HOOG OPGETAST
KLEMT MEN ZICH VAST –
VAST AAN HET LEVEN
EN VAST AAN ELKAAR
EEN ENKELING BLIJFT HANGEN AAN DE RAILING
TOT ZE BEZWIJKEN, ÉÉN VOOR ÉÉN
ELK VALT VAN TACHTIG METER HOOG
NAAR OMLAAG –
HUN VERDER LOT
WEET GOD ALLEEN!
WEET GOD ALLEEN!

ANDREWS:

DE ANDEREN KRIOELEN ROND DE SLOEPEN
WÉG ELK BESEF VAN GOED OF KWAAD!
ZIE HOE DE MENS ALLEEN NOG VECHT VOOR ZICHZELF –
HOE MEN ELKAAR CREPEREN LAAT!
KAPÓT DE MUREN TUSSEN ALLE KLASSEN!
DE NAAKTE MENS STAAT NU ALLEEN IN ZIJN WAAN
WILD EN BEZWEET –
BEESTACHTIG WREED –
ZÓ ZAL DE HELE BESCHAVING VERGAAN…

(Weer overvalt hem de waanzin)

NAJAAR …
ZIE IK JE WEER IN HET NAJAAR…
ZIE IK JE WEER IN HET NAJAAR …

(De vleugel rolt nu op hem af en vermorzelt hem tegen de muur. De scène wisselt.)