De gangen van de Eerste, Tweede en Derde Klasse, en De Brug. Positie: 41 ° 44 ‘N.B., 50 ° 24 ‘W. L. Tijdstip: 23.47.
(Een gang op het bovenste Promenadedek (“A”-dek): een reeks deuren van Eersteklas Hutten. De gang is uitgestorven; er heerst een doodse stilte. Dan gaat een van de deuren open en DE MAJOOR verschijnt, sigaar in de mond, een fles Cognac in zijn hand. Hij kijkt om zich heen, gaat naar een andere deur toe en klopt aan.)
DE MAJOOR:
Astor, ben je daar? Word eens wakker! Astor?
(De deur gaat open en J.J. ASTOR kijkt om een hoekje; hij heeft zijn kamerjas aan.)
J.J. ASTOR:
Wie is daar? Wat is er aan de hand? Het is bijna middernacht.
DE MAJOOR:
Astor, hoor je iets?
J.J. ASTOR:
Hoor ik iets?
(luistert)
Nee. Niets.
DE MAJOOR:
Precies. De motoren liggen stil.
J.J. ASTOR:
De motoren?
(luistert weer)
Verdraaid, je hebt gelijk, zeg.
(Hofmeester 1e Klas ETCHES komt op, blijft bij de eerste deur staan en klopt.)
ETCHES:
Opstaan, opstaan–
(klopt op de tweede deur)
DE MAJOOR:
Mevrouw Etches, waarom liggen we stil?
ETCHES:
Dat zou ik u niet kunnen zeggen, maar ik denk niet dat het veel voorstelt.
MADELEINE ASTOR:
(doet, gekleed in peignoir, de tweede deur open en ziet ETCHES voor zich staan)
Mevrouw Etches, is er iets mis?
ETCHES:
Ik denk van niet, madame. Ik volg alleen de instructies op.
(Hij loopt verder, naar de andere deuren, en gaat door met aankloppen.)
ETCHES:
Opstaan, opstaan…
(De scène wisselt naar De Brug. MURDOCH staat aan het roer als LIGHTOLLER binnenkomt.)
LIGHTOLLER:
We zijn erlangs geschuurd. Aan stuurboordzijde, onder de waterlijn.
MURDOCH:
(als in shocktoestand)
Hoe erg is het?
LIGHTOLLER:
Nog geen idee.
(door de telefoon)
Attentie, alle posten! Rapporteer eventuele schade!
(tegen MURDOCH)
Het precieze tijdstip van aanvaring was 23 uur 40. Moet een van ons dat niet in het scheepsjournaal schrijven?
MURDOCH:
Maar, als we er alleen tegenaan zijn geschuurd, dan kan het toch zo erg niet wezen?
LIGHTOLLER:
In dat geval hoeven we ons nergens zorgen over te maken, nietwaar?
(KAPITEIN SMITH komt binnen, de laatste knopen van zijn tuniek dichtknopend.)
KAPITEIN SMITH:
Uw rapport, mevrouw Murdoch.
(MURDOCH antwoordt niet; LIGHTOLLER neemt het over.)
LIGHTOLLER:
We hebben een ijsberg geraakt, sir, aan stuurboordzijde. Hoe groot de schade is, weten we nog niet, maar ik ben zo vrij geweest om de passagiers te laten wekken.
KAPITEIN SMITH:
Ik wil iedereen aan dek met een reddingsvest aan. Zo kunnen ze in ieder geval de noodprocedure een keer oefenen. Daar hebben we nooit de tijd voor genomen.
(In de gang van de Eerste Klas: ETCHES en TWEE STEWARDS zijn bezig op de deuren te kloppen, die een voor een opengaan. Andere EERSTEKLAS PASSAGIERS komen naar buiten.)
ETCHES & STEWARD:
(klop – klop – klop)
(klop – klop – klop)
(klop – klop – klop)
(klop – klop – klop)
STEWARD:
| EERSTEKLAS PASSAGIERS: | ETCHES & STEWARDS: |
|---|---|
| VREEMDE KRETEN | |
| IN DE GANGEN | |
| HIER OM MIDDERNACHT | OPSTAAN! OPSTAAN! |
| STA OP! | |
| OPSTAAN! OPSTAAN! | |
| WAAROM DRAAIEN | |
| DE MOTOREN | |
| ZO ONHOORBAAR ZACHT? | OPSTAAN! OPSTAAN! |
| STA OP! | |
| OPSTAAN! OPSTAAN! |
EERSTKLAS PASSAGIERS:
ETCHES:
Dames en heren, de kapitein verzoekt u vriendelijk om naar de Grand Salon te gaan. En trekt u alstublieft iets warms aan.
(Op de Brug: KAPITEIN SMITH, LIGHTOLLER, en MURDOCH.)
LIGHTOLLER:
Kapitein, we maken water in ketelruimtes 4, 5 en 6. In nummer 6 komt het water al tot aan de knieën.
KAPITEIN SMITH:
Sluit de waterdichte schotten, mevrouw Lightoller, en zet de pompen in werking. En maak de reparateur wakker - laat hem het schip peilen.
LIGHTOLLER:
Is allemaal gedaan, sir.
KAPITEIN SMITH:
Onze positie, mevrouw Murdoch?
(MURDOCH lijkt het niet te horen, zijn handen vastgeklemd aan het roer)
Mevrouw Murdoch! Onze positie!
LIGHTOLLER:
(neemt het over en kijkt op de apparatuur)
41 graden en 44 minuten Noorderbreedte, 50 graden en 24 minuten westerlengte, sir!
KAPITEIN SMITH:
Geef dat door aan de radiokamer.
(tegen MURDOCH)
Murdoch! In Godsnaam, verman uzelf! We liggen dood in het water!
MURDOCH:
(laat het roer los, nog steeds verdwaasd)
Neemt u me niet kwalijk, sir.
(De scène wisselt naar de gang van de Tweedeklas. Het is 23.53 u. ETCHES loopt over en kloppen op de deuren.)
STEWARD 2E KLAS:
(De Tweedeklas Passagiers komen tevoorschijn, onder andere CARLES CLARKE en EDGAR & ALICE BEANE)
TWEEDEKLAS PASSAGIERS:
ETCHES & TWEEDEKLAS STEWARDS:
TWEEDEKLAS PASSAGIERS:
| TWEEDEKLAS PASSAGIERS: | ETCHES & STEWARDS: |
|---|---|
| WAT OOK DE PROBLEMEN ZIJN | PROBLEMEN ZIJN ER NIET |
| DE KAPITEIN | WANT ONZE KAPITEIN |
| HOUDT ALLES IN ZIJN MACHT… | HOUDT ALLES IN ZIJN MACHT … |
CHARLES CLARKE:
Steward, waarom vaart het schip niet meer?
ETCHES:
Ik heb begrepen dat een ijsberg krassen heeft gemaakt op onze nieuwe verflaag. De kapitein wil niet verder vóór het schip weer helemaal tiptop in orde is.
CAROLINE NEVILLE:
Aha. Mag ik nu terug naar m’n boek? Dat was heel wat spannender.
ETCHES:
Helaas, mevrouw, u moet onmiddellijk naar de Eersteklas Salon. Bevel van de kapitein.
EDGAR BEANE:
Kom op, Alice, dit is je kans om te babbelen met alle kopstukken.
ETCHES:
Haalt u direct uw reddingsvesten, alstublieft. De tijd dringt.
ALICE BEANE:
(wijst naar de nachtcrème op haar gezicht)
Ja maar, zó kan ik toch niet naar boven? Ik moet eerst m’n gezicht repareren…
EDGAR BEANE:
Tegen die tijd, Alice, hebben ze het hele schip gerepareerd–
(Op de Brug: aanwezig zijn KAPITEIN SMITH, LIGHTOLLER, en MURDOCH; ISMAY komt binnen.)
ISMAY:
E.J.! Waarom liggen we stil? Ik eis onmiddellijk een verklaring.
KAPITEIN SMITH:
We hebben een aanvaring gehad met een ijsberg, meneer Ismay.
ISMAY:
Wat verdomde slordig!
KAPITEIN SMITH:
Op dit moment wordt de schade vastgesteld, sir.
ISMAY:
Schade? Welke schade?
KAPITEIN SMITH:
We maken water in de ketelruimtes, maar de noodschotten zijn neergelaten dus alles zal ongetwijfeld snel onder controle zijn.
ISMAY:
En dan varen we zo snel mogelijk verder. Mag ik daarop rekenen?
KAPITEIN SMITH:
Meneer Andrews is bezig met een nauwgezet onderzoek. Nog even geduld. U krijgt zijn rapport zodra dat klaar is.
ISMAY:
Dan stel ik voor, kapitein, om tot die tijd de passagiers niet onnodig ongerust te maken.
(De gang van de Derde Klasse. 23 uur 56. ETCHES komt op, begint hard op deuren te bonzen, rukt links en rechts deuren open.)
ETCHES:
(Enkele DERDEKLAS PASSAGIERS, waaronder de DRIE KATES en JIM FARRELL, staan in hun deuropening. Er worden onderling verschillende talen gesproken)
KATE MURPHEY:
Wat gebeurt er? Wat is er aan de hand?
KATE McGOWAN:
Ik hoorde een akelig schurend geluid en toen ineens lagen we stil.
KATE MULLINS:
Wat moeten we nou doen?
JIM FARRELL:
Ik ga boven kijken.
ETCHES:
Beneden blijven! Doen wat je gezegd wordt!
| DERDEKLAS PASSAGIERS: | EERSTEKLASPASSAGIERS&ETCHES: |
|---|---|
| WAT IS ER? | VREEMDE |
| WEET JIJ HET? | KRETEN |
| WAAROM GAAN WIJ NIET VERDER? | |
| WAT ZEG JE? | IN DE |
| WEET JIJ HET? | GANGEN |
| IK HOORDE IEMAND ZEGGEN – | |
| EEN BOTSING – | HIER OM |
| NIET ERNSTIG – | MIDDERNACHT |
| DAT IS MAAR HOREN ZEGGEN – | |
| WAT IS ER? | |
| WEET JIJ HET? | |
| WAAROM GAAN WIJ NIET VERDER? | |
| WORD WAKKER! | WAAROM |
| JE BED UIT! | DRAAIEN |
| EN PAK WAT WARME KLEREN! | |
| WAT IS ER? | DE MOTOREN |
| WEET JIJ HET? | |
| WAAROM GAAN WIJ NIET VERDER? | |
| EEN RODDEL – | ZO |
| EEN GRAPJE – | ONHOORBAAR |
| DAT IS MAAR HOREN ZEGGEN – | ZACHT? |
| EEN BOTSING – | |
| NIET ERNSTIG – | |
| WAAROM GAAN WIJ NIET VERDER? | |
| KOOR A: | KOOR B: |
| WAT OOK DE PROBLEMEN ZIJN | PROBLEMEN ZIJN ER NIET |
| DE KAPITEIN | WANT ONZE KAPITEIN |
| HOUDT ALLES IN ZIJN MACHT… | HOUDT ALLES IN ZIJN MACHT … |
(Op de Brug: KAPITEIN SMITH, MURDOCH & ISMAY; ANDREWS komt binnen.)
KAPITEIN SMITH:
Wel, meneer Andrews?
ANDREWS:
(leest uit een klein opschrijfboekje)
Onder de waterlijn aan stuurboordzijde bevindt zich een reeks van kleine scheuren over een lengte van bijna tien meter. Er staat water in de voorpiek, in ruim 1, 2 en 3, in de postkamer, en in drie van de ketelhuizen. In totaal zijn zes van haar zestien compartimenten lekgeslagen.
ISMAY:
Maar… dan is er geen probleem, dus. Die compartimenten zijn waterdicht, dat heeft u ons gegarandeerd.
ANDREWS:
Met drie volgelopen compartimenten kan ze blijven drijven. Zo is ze ontworpen. Misschien zelfs met vier. Maar met zes… Uitgesloten.
ISMAY:
Andrews, wat bazel je nu?
ANDREWS:
De Titanic zal zinken, meneer Ismay.
ISMAY:
Nonsens! Zelfs God kan dit schip niet laten zinken!
KAPITEIN SMITH:
Hoe lang heeft ze nog, meneer Andrews?
ANDREWS:
(na een moment)
Nog anderhalf uur, kapitein. Op z’n hoogst twee.
(Er valt een doodse stilte. Licht zakt weg, de scène wisselt.)